Krupnik (Polska zupa jęczmienna)

Rustykalna, pokrzepiająca polska zupa z kaszą jęczmienną, żeberkami wieprzowymi, warzywami korzeniowymi i ziemistymi grzybami leśnymi.
Czas przygotowania 25m
Czas gotowania 1h 35m
Łączny czas 2h
Porcje
6
Na porcję:
310 kcal
43g Węglowodany
12g Białko
11g Tłuszcz
Autor: Adam Dworak
Opublikowano: 05 stycznia 2026
Ostatnia aktualizacja: 07 września 2026

Brilliant!

You cooked this today. How did it turn out?

Maybe Later

Zobacz w Spiżarni
Domowy przepis:

Gotowe!

Składniki zostały dodane do Twojej listy.

Idź do listy zakupów Wróć do przepisu

Przybory kuchenne

  • Duży garnek
  • Sitko o drobnych oczkach
  • Chochla
  • Nóż szefa kuchni
  • Deska do krojenia
  • Mała miska
  • Obieraczka
Kitchen counter with cooking ingredients and plants by a window | Cook & Keeper - Krupnik

Sposób przygotowania

  1. Namaczanie grzybów: Umieść suszone grzyby leśne w małej misce i zalej 200 ml wrzątku. Pozostaw do namoczenia na co najmniej 20 minut, podczas gdy przygotowujesz warzywa. Nawet nie waż się później wylewać tej ciemnej wody – to smakowy dynamit.
  2. Baza bulionu: Umieść żeberka wieprzowe w dużym garnku z grubym dnem. Zalej 2 litrami zimnej wody. Doprowadź do wrzenia na dużym ogniu, a następnie natychmiast zmniejsz ogień do delikatnego mrugania.

    - Weryfikacja czasu:
    Pamiętaj, że podgrzanie 2 litrów zimnej wody z mięsem do wrzenia zajmie około 12–15 minut. Zarezerwuj ten czas na nagrzewanie, zanim zaczniesz odliczać 30 minut początkowego gotowania wywaru.

    Zobaczysz szarą pianę (szumowiny) unoszącą się na powierzchni – starannie zbierz ją chochlą, aż woda będzie czysta. Przykryj lekko i gotuj same żeberka na wolnym ogniu przez 30 minut, aby rozwinąć smak bulionu.
  3. Zioła i kasza: Po początkowym gotowaniu wrzuć liście laurowe, ziele angielskie, ziarna pieprzu i 25 g soli. Przepłucz kaszę pęczak pod zimną wodą, aż woda będzie czysta, a następnie wrzuć ją do garnka. Pozwól żeberkom i kaszy delikatnie mrugać przez 15 minut.
  4. Przygotowanie warzyw: Podczas gdy bulion bulgocze, obierz i pokrój w drobną kostkę marchewki, korzeń pietruszki, seler i cebulę. Chcemy uzyskać małe kostki, mniej więcej wielkości ziarnka grochu. Pokrój pora w cienkie półksiężyce i dobrze przepłucz, aby pozbyć się ewentualnego piasku.
  5. Budowanie smaku: Dodaj do garnka pokrojone marchewki, korzeń pietruszki, seler, cebulę i pora. Odcedź grzyby (zachowując płyn!), drobno je posiekaj i również dodaj do zupy. Wlej ciemny płyn z namaczania grzybów do garnka przez drobne sitko, aby zatrzymać leśny piasek. Gotuj na wolnym ogniu przez 15 minut.
  6. Ziemniaki: Obierz i pokrój w kostkę ziemniaki (nieco większą niż pozostałe warzywa). Dodaj je do garnka. Gotuj przez ostatnie 15–20 minut, aż ziemniaki będą miękkie, a kasza ugotowana, ale wciąż stawiająca delikatny opór przy gryzieniu.
  7. Finisz: Wyłów żeberka wieprzowe (jeśli chcesz, oddziel mięso od kości i wrzuć z powrotem do zupy). Sprawdź doprawienie – zupa może potrzebować szczypty świeżo zmielonego czarnego pieprzu, ale ilość soli powinna być teraz idealna. Wmieszaj posiekaną natkę pietruszki tuż przed podaniem.
Wskazówki i przechowywanie
Przechowywać w lodówce do 4 dni. Doskonale się mrozi do 3 miesięcy.
00:00
Hearty stew in a pot on a table with bread and herbs | Cook & Keeper - Krupnik

Polska penicylina

Jeśli rosół jest dla duszy, krupnik jest dla kości. To filar polskiej kuchni, zupa tak gęsta i rustykalna, że plasuje się gdzieś pomiędzy bulionem a gulaszem. Jej podstawą jest kasza (jęczmienna), która uwalnia swoje skrobie, tworząc jedwabistą, kojącą konsystencję, pokrywającą grzbiet łyżki.

W przeciwieństwie do delikatnych consommé z francuskiego repertuaru, krupnik to jedzenie chłopskie w najszlachetniejszym sensie: niedrogie, bogate w składniki odżywcze i zdolne postawić cię na nogi po długim spacerze w przenikliwym zimnie. Pachnie suszonymi grzybami leśnymi – zapachem leśnego runa – co natychmiast daje poczucie bezpieczeństwa.

Sekret Szefa Kuchni: Nie pomijaj suszonych grzybów leśnych. Nawet mała garść zapewnia głęboką, wytrawną nutę bazową, która definiuje tę zupę. Namocz je, posiekaj, ale co najważniejsze – przecedź ciemny płyn z namaczania przez muślinową ściereczkę lub drobne sitko i wlej prosto z powrotem do garnka. To płynne złoto.

Kwestia korzeni

Kręgosłupem tej zupy jest to, co Polacy nazywają włoszczyzną – pęczek warzyw korzeniowych wprowadzony przez królową Bonę Sforzę w XVI wieku. Zazwyczaj składa się z marchewki, korzenia pietruszki, korzenia selera i pora.

W Wielkiej Brytanii korzeń pietruszki może być trudny do zdobycia; jeśli nie możesz go znaleźć w warzywniaku, pasternak doda podobnej słodyczy, choć purysta mógłby się skrzywić. Kluczem jest drobne i równomierne pokrojenie wszystkiego w kostkę. Chcemy, aby w każdej łyżce znalazła się odrobina kaszy, odrobina ziemniaka i odrobina słodkiego warzywa korzeniowego.

Notatki i Dyskusja

Bądź pierwszą osobą, która zostawi notatkę do tego przepisu.

Zostaw notatkę lub zadaj pytanie